Hello everybody. It’s great to see so many people gathered here with interest in the ideas of the Zeitgeist movement. It’s great to see such awareness of a need for fundamental change. The need for an economy that is sustainable, provides in abundance and actually takes care of us. Not only am I happy to see you here, but I’m also very grateful for Ben McLeish and Gilbert Ismail to share their findings with us here tonight. May this result in a fruitful debate in the end.

I myself have been active with the Zeitgeist Movement for eight months of which six as Dutch chapter coordinator. A lot has changed in this small period. When I came across The Zeitgeist Movement a lot had happened already. A group of like-minded people had gathered themselves through the internet, set up a forum and stability was found after an initial bumpy period. A lot has changed since still.

With the release of Zeitgeist: Moving Forward a wonderful thing happened in Amsterdam. People were starting to meet up in the physical world and organized the premier and other screenings of the movie. Someone took initiative to set up meetings throughout the country, hoping for regional chapters to be, just like Amsterdam. Work-groups started developing, a translation team, design team, IT team. Where internet fora represent predominantly males between the ages 20-30, the physical world gave the movement diversity. It was great to see all walks of life, all ages and to see a better male-female ratio developing. We are still young and a lot needs to happen, but I’m proud to have met the many individuals that have taken us to where we are today. And it’s most rewarding to see not only the movement, but these individuals themselves grow. I would like to thank everyone within the movement for their support and trust over these months.

As we are growing, the growth demands organization. How though do you organize a movement loyal to a train of thought? How do you prevent new hierarchies and thus power to develop in a per definition decentralized organization that works bottom-up? What is a coordinator and what is a leader?

This is an often discussed topic within The Zeitgeist Movement and tonight I would like to share my thoughts on this with you and offer a practical approach to dealing with this.

For the next ten minutes I will talk about the importance, the value, of the individual within the movement after which I’ll conclude with an appeal on YOU to make the difference.

As a movement loyal to a train of thought there is no goal, but a direction. We are not loyal to a plan, but to ideas. No Venus Project, or not even per se an RBE. It is the most logical at the moment and an ever developing collection of ideas and understandings. It’s a way of thinking that clears the path for science and experience for approaching the many problems our society faces today. Is it because we are so green? No. Nature dictates a sustainable way of living. Is it because we are so pro-equality? No social science has shown the quality of life improves for ALL with less inequality.

It comes from an awareness of how our society works -or better, doesn’t- and an awareness of the possibilities of today. No utopia, no idealism, but proven methods to face today’s problems.

Awareness comes with an effort of the critical mind to explain the environment around us using this scientific approach. It is from this awareness that a different mentality and lifestyle can develop. It is from this awareness that we will find each other in a common direction, in a new value set, towards a more humane, truly sustainable, socioeconomic society. This process takes time and an effort and is above all an intrinsic process, bringing us back to the individual.

As a movement -above an organization – it is then not possible, nor desirable, to give a stamp of approval over what solutions are ‘correct’ and which aren’t, what ís Zeitgeist and what is not. This prevents filling out this train of thought and claim the ‘right’ ideas and thus creating a power structure and thus power.

Permeating this train of thought no individual can thus speak or publicize in the name of Zeitgeist. Something nor Peter Joseph nor the international coordinators do.

This understanding can be hard to accept. Alpha male behavior, how long someone has been around or a ‘better’ understanding in awareness could clear the path for a way of thinking as the way of thinking.

Monetary reform, the actions of Greenpeace or even addressing someone’s non-social behavior in public contributes to realization of this other socioeconomic society. The loss of this understanding creates a window for false dichotomies and with it a new exclusive right on THE truth. Let’s always be vigilant for that.

This supposed freedom of the individual often evokes fear. Someone with a lesser understanding or any ‘fool’ can then claim to speak for Zeitgeist! Ideally however we find each other in a growing awareness through argumentation and a critical open mind. It is therefore always important to remember we stand for a direction, not destination. A shift to a new collective consciousness, a new paradigm in which our environment constantly gives us new experiences and knowledge to work towards this. Things are not always ideal though.

So long as I may, and want to, fulfill my role as national coordinator I will therefore try to show that every lecture, every publication and every event that gets organized reflects the de-central character of the movement by making those who organize visible. This creates accountability and transparency; it will be their names it comes down to. And so surpasses a lot of the earlier problems mentioned. A YouTube movie can be inspired by the Zeitgeist Movement and an event coordinated with Zeitgeist Netherlands. It will always be the individuals it comes down to though. I would therefore like to thank David van Oudheusden and Gilbert Ismail for organizing this event.

May with this approach also come the knowledge and understanding in the image of a movement of individuals. May this surpass the earlier mentioned fear and it’s consequences of reflecting an others action or ideas on to you as individual in this movement. May this bring hope in our fellow man to correct and educate one another. And lastly, may this also reflect in due credit and empower one to move on.

The strength of the individual is therefore what I would like to end with.

The Zeitgeist Movement is shaped by the actions and initiatives you undertake, the networking you do and the awareness you spread. I often get a tap on the shoulder ‘keep up the good work’. That’s amazing to hear and it motivates. It’s always heart-warming to see the enthusiasm of new volunteers, a sense of homecoming in a certain awareness.

It is however also very passive. I would like you to become more active. What is your contribution? The awareness we spread, the change that happens, depends on YOU.

That might sound like a lot, but it doesn’t need to be.

It can be the one extra line Jos van der Veen (northern coordinator) added to an email with some questions to the Triodos Bank, where he expressed his motivation for changing to this sustainable bank, linking to relevant information. Although they didn’t reply within the 48 hours that their customer service proudly mentions, on the eighth day they expressed their thanks for the attached documentary. Their whole department watched it and was impressed.

When I had just ‘joined’ Zeitgeist and was walking past cinema Studio/K in Amsterdam, I thought, why not get Zeitgeist: Moving Forward screened there?

“Hi, I’m Seth from the Zeitgeist Movement.” (I still remember how weird saying that sounded!) We ended up having the premiere there, along with an organised debate afterwards including some well-known public figures. Proffessor M. Fennema from the University of Amsterdam, political studies. Arjo Klamer, professor Cultural Economy at several Universities. And even Peter Verhaar, founder of the Alex Bank was there. Together with Gilbert Ismael, international coordinator of The Zeitgeist Movement it turned out to be a fruitful debate.

Our simply asking for a monthly Zeitgeist documentary night at Cinema OT301 was answered by enthusiasm and is now a reality. Three individuals in Amsterdam have taken the responsibility of organizing this and when possible combining it with an interesting speaker.

The simple inquiry by David van Oudheusden for usage of a building for meetings now gives the Amsterdam chapter a physical place to come together. Even better is that they share it with the youth organizations of Amnesty International, political parties and other social youth organizations.

Spullendelen.nl, a location-based sharing site, is willing to work with us and make it open source. Now all it needs is people with the knowledge to make it so. Which we lack by the way. Any Ruby on Rails knowledge and interested? Let one of us know.

-

Take it with you in everyday life, it’s in the little things, in your lifestyle. Or see the ‘What can Í do?’ on our site.

What are your qualities, how can your job help in this, what networks do you have? DARE to stand for something. In the end, it’s not about Zeitgeist, it’s about the ideas. Spread those. The name need not even be mentioned. (like spullendelen.nl)

It’s the small examples I just mentioned. It’s like that extra line in an email to the Triodos bank. Sure nine out of ten emails will ‘fail’. Don’t let it get you down. Don’t see it as a duty, but just do something every now and then.

I just mentioned the motivating tap on the shoulder, NOTHING however motivates as strongly as the realization that what YOU undertook brings it consequences.

And nothing motivates as much as working on that what has your passion.

“Verandering begint bij jezelf.” Change starts with oneself. An old Dutch expression that has made it through the times. Something YOU do has more consequences than you might think. Nothing empowers so much as knowing life is yours to create.

I would like to end with the following quote of Margaret Mead, for it is profoundly true:
“Never doubt that a small group of committed citizens can bring about change. Indeed, for it is all it has ever been”.

Believe… no, know that you make the difference. Know that.

Thank you for your attention.

Seth Lievense

Afgelopen augustus zag ik enkelen van jullie ook tijdens de Townhall Meeting in Amsterdam. Ik gaf jullie een update van de ontwikkelingen sinds het begin van 2011 en sprak over het belang van het individu binnen de Zeitgeistbeweging.
Vandaag wil ik met jullie terugkijken over heel 2011. ZDay is het moment waarbij je toch weer even stil staat en terugblikt op het afgelopen jaar. Ik zal vluchtig door de gebeurtenissen vliegen, maar vooral op reflectieve wijze naar het afgelopen jaar kijken. Wat zijn de problemen geweest? Hoe zijn we gegroeid en waar hebben we dat aan te danken?

Eenieder van ons bekruipt wel eens de gedachte ‘Waarom zijn we niet groter?’. Terugkijkend naar 2011 zijn we echter van zeer ver gekomen zoals zal blijken. Bekruipt die vraag je nog eens, denk hier dan aan en laat het dan ook niet resulteren in moedeloosheid, maar juist als inspiratie dienen voor wat nog mogelijk is.

We begonnen het jaar met de filmvertoning van Zeitgeist: Moving Forward. De organisatie hiervan zorgde voor de stap in de fysieke wereld met internet als basis waarmee we elkaar vonden. De maanden erna volgden regionale bijeenkomsten. Het gevoel samen te staan in een visie was inspirerend en hartverwarmend. Het filterde de gedachtes over communisme, complotdenken of 9-11 naar de marge tot ze langzaam verdwenen. Schijnbare tegenstellingen in links-rechts, jong-oud, bekakt of streetwise werden overbrugt. Verschillende levensstijlen vonden elkaar in een zelfde mentaliteit. Het bracht ons de gezamenlijke praktische vraag, ‘Wat kunnen we doen?’, ‘Wat kan ík doen?’.

Het resulteerde in de gelijknamige pagina op onze website. Ondanks een sterke motivatie struikelden de meeste regionale bijeenkomsten op vooral dit gebrek aan duidelijke handvaten. De aanknopingspunten van onze huidige maatschappij naar een grondstofgebaseerde economie (GGE) waren nog ver te zoeken.

Er ontstonden echter her en der langzaam initiatieven. Lezingen, presentaties en evenementen werden georganiseerd. Een filmvertoning met vraag en antwoord in Rotterdam, een maandelijkse documentaire avond te cinema OT301 in Amsterdam of onze aanwezigheid op het Eldorica Festival te Haarlem.

Behalve deze meetbare groei in dit eerste halve jaar na Moving Forward heeft zich een andere groei voltrokken die ik nog veel belangrijker vind. Hier droegen we allen aan bij, maar is ook sterk te danken aan juist deze eerder genoemde initiatieven. Er is binnen de beweging een groei in bewustwording plaats gaan vinden. De focus op de realisatie van een GGE gaf ruimte voor praktisch handelen en een oriëntatie op de toekomst. De intensieve noodzaak tot modereren op het forum voelt al als een ver verleden en het forum leeft al zeker een half jaar geheel zijn eigen bestaan. Het ontstaan van dit nieuwe bewustzijn omarmt de nieuwe geïnteresseerden en werkt als filter voor niet-gerelateerde zaken. Er hoeft steeds minder uitgelegd te worden wat we niet zijn, ook in de maatschappij. Ik kom hier later op terug.

Bovendien is het collectieve bewustzijn ook veranderd en is de maatschappij naar ons toegeschoven. We zijn misschien toch niet zo radicaal. Een mooi voorbeeld hiervan is Occupy. Terwijl de bank in 2008 nog de betrouwbare partner was die je geld veilig stelde, is er nu zelfs al ruimte om te praten over de piramidespel-werking van het monetaire systeem. De realisatie dat fundamentele systeemverandering noodzakelijk is voor een duurzamer en menswaardiger bestaan is nu onderdeel van de publieke discussie.

De tweede helft van 2011 getuigt van deze ontwikkelingen in bewustzijn. Ik zal me beperken tot vier voorbeelden.

De Town Hall-meeting in augustus bracht een geïnteresseerd publiek. Het bracht met de gemiddelde leeftijd boven de dertig ook een heel nieuw publiek. Het resulteerde zelfs in de deelname aan een wetenschappelijk onderzoek van de Vrije Universiteit van Amsterdam, ‘Leiderschapskwaliteiten binnen verschillende maatschappelijke organisaties’.

Als een van de initiatiefnemers van Occupy Amsterdam heb ik in de aanloop er naar toe de meeste pers in Nederland wel te woord gestaan en uitvoerige systeemkritiek kunnen delen. Een -wellicht onverwacht- geïnteresseerd oor zorgde voor veelal lange gesprekken die het uur passeerden. De oproep tot uiting van onvrede en de roep om verandering gaf de initiatiefnemers een podium in krant en op radio en tv. Voornamelijk positieve, maar ook de negatieve media. Ongetwijfeld hebben jullie het HP/De Tijd artikel over mij en zeitgeist gelezen. [mocht je het nog niet weten, ik ben antisemitische 9-11 truthseeker] Het vroeg om een reactie en een persoonlijk blog was kennelijk nodig en opgericht.
Ik voelde me vervolgens genoodzaakt in een artikel mijn wereldvisie uit te schrijven, ‘The times they are a-changing‘. Deze acht pagina’s waren de aanleiding voor een gesprek met kamerleden Ewout Irrgang (SP) en Bruno Braakhuis (GL). Hoewel mijn vertrouwen in de democratische werking van ons huidige politieke stelsel miniem is, geniet eenieder mijn vertrouwen in de mogelijkheid zich te verdiepen en te veranderen. Niemand is wie hij tien jaar geleden was en dat biedt hoop. Het was bij beide een informeel, geïnteresseerd en lang gesprek dat zijn vervolg vast nog wel zal krijgen.

Een verslag van Occupy Amsterdam op de Amsterdamse radiozender Patapoe door een van de vrijwilligers van zeitgeist Amsterdam bracht hem een wekelijks programmma, CritiChiel op de vrijdag van 11:00-13:00. We zullen het een plekje gaan geven op de nieuwe website.

Jos van der Veen, coördinator Groningen, heeft daad bij woord gevoegd en duurzame technologie biedt hem nu steeds grotere zelfredzaamheid. Wérkelijk toekomstgericht activisme! Het trok de interesse van TV Noord, de omroep van provincie Groningen en bracht zijn item in het journaal. NRC•Next kreeg hier vervolgens lucht van en maakte het voorpaginanieuws, verwijzend naar pagina vier én vijf. Het artikel ‘Op een dag komt er geen geld meer uit de muur. En dan?‘ werd de week erop opnieuw gepubliceerd in de NRC zelf, wederom pagina vier en vijf.

Deze voorbeelden -maar ook diegene die ongenoemd zijn maar wel in hart en hoofd leven- zijn niet vanzelf gekomen. En dáár wil ik even bij stil staan. Met veel tijd, energie en liefde zijn we gekomen waar we nu staan. We zijn allemaal vrijwilligers en de inspanningen voor zeitgeist komen allemaal bovenop de veelal drukke levens en vraagt soms een grote tol. Het doorzettingsvermogen dat voorkomt uit onze gedeelde passie doet me telkens verbazen en waardeer en bewonder ik echt enorm.

Binnenkomende emails weerspiegelen wel eens het idee dat we een ‘echte’ organisatie zijn: ‘of we op kantoor af kunnen spreken’. Dit is schitterend natuurlijk!

MAAR, ik wil jullie vragen te realiseren dat de vele tijd, energie en liefde die zeitgeist draaiende houden, voortkomen uit en gedragen worden door weinigen. Wáárom vraag ik om deze realisatie?

Allereerst uit sympathie en respect voor diegene die zich hiervoor inzetten. Deze mensen zijn wel diegene die het voor elkaar hebben gekregen en ons hebben gebracht waar we zijn.
Zeker, verbeterpunten liggen voor het oprapen. De betrokkenheid op het forum kan misschien hoger, een evenement is misschien niet zoals je verwacht of de email zo uitvoerig beantwoord. En ook jouw idee/actie verdient meer aandacht.

Ten tweede zeg ik het ook omdat met deze realisatie het besef komt dat je maar een paar mensen nodig hebt. Vind elkaar en heb vertrouwen dat jij -of jullie samen- het verschil maken. Investeer tijd en energie in elkaar en investeer in vriendschappen. Zoek elkaar straks op, ook straks hier in de zaal.

Waarom ik hierbij stil wil staan is niet om je een schuldgevoel te geven zelf niet zo actief te zijn, laat het juist een inspiratie en motivatie zijn voor wat mogelijk is. En wat we met zijn allen doen, dát is de beeldvorming en dát vormt het collectieve bewustzijn. Sámen vormt dit het verhaal waar we aan gewerkt hebben. Niets komt echter vanzelf, het vraagt tijd, energie, liefde en doorzettingsvermogen. De realisatie en het vertrouwen dat enkelen het verschil kunnen maken, betekent dat het ook binnen jouw mogelijkheden ligt. Ieder op zijn eigen manier, maar samen een zelfde richting op. Zeitgeist is -en zal het altijd blijven- een leerschool voor ons allemaal. Dúrf ergens voor te staan en dúrf fouten te maken. Of in loesje poster-termen ‘Groeien=Durven’.

Het afgelopen jaar zijn we problemen tegengekomen en hebben proefondervindelijk geleerd hoe hier mee om te gaan. De richting is verduidelijkt en een pragmatische en praktische kijk op problemen heeft zich ontwikkeld. Veelal zonder regionale afdeling of een platform was met de groei en interesse van het afgelopen half jaar het moeilijk elkaar te vinden en om nieuwe initiatieven te realiseren. Het forum leent zich hier ook niet voor. Hiermee gaat potentieel verloren of komt het bij de coördinatoren terecht. Diégene die de moeite nam te emailen droeg zo bij aan de belasting van enkelen. Dit ging ten koste van transparantie. Velen van jullie horen vandaag pas voor het eerst van de ontwikkelingen van de afgelopen periode. De keuze tussen een verslag, participatie via het forum of emails beantwoorden moest het afleggen tegen het simpelweg draaiende houden van eigen levens en bijvoorbeeld eerdergenoemde initiatieven. Tijd en energie wordt ons beperkt in de rat race naar geld.

Tijd voor een structurele oplossing! De decentrale werking van het internet biedt de oplossing voor veel van de huidige problemen. De gehele website wordt vernieuwd en interactiever. Via deze nieuwe website kan men elkaar vinden in de regio via een tweede activisme-site. Ook biedt ze regionale communicatiemogelijkheden om te organiseren en ondernemen.

Keer op keer is ook bewezen dat als je met zijn allen verantwoordelijk bent, je uiteindelijk allemaal niets doet. Eenieder van ons draagt straks verantwoordelijkheid voor zijn deel van de nieuwe website en is daar op aan te spreken.
Dat men elkaar regionaal via deze nieuwe website mag vinden, zoals we elkaar landelijk via de website in 2011 hebben gevonden! David zal jullie hier straks meer over vertellen en samen met jullie de website lanceren!

Ik ben bijna klaar.

Als er iets zeitgeist overeind heeft gehouden zijn het wel de vriendschappen die ontstaan zijn. Het vormt een netwerk waarbij we rekening houden met hoeveel iemand wanneer bij kan dragen. En zelfs dan wordt er vanuit een gedeelde passie of steun naar elkaar, net dat beetje extra gedaan. Je leert van elkaar en kan passies delen. Ik wens jullie in 2012 soortgelijke vriendschappen toe. Ze vormen namelijk de ruggengraat van de beweging.

Los van participeren bij zeitgeist draagt eenieder van ons in zijn dagelijkse keuzes mee aan de realisatie van een GGE en hoe deze overal vorm zal worden gegeven. Iedere keer dat je de rust neemt het kritische debat aan te gaan, iedere keer dat we elkaar aanspreken op niet-sociaal gedrag, iedere keer dat we opkomen tegen onrecht, iedere keer dat we elkaar de helpende hand uitsteken of we voor een duurzame (technologische) verhouding met onze omgeving kiezen, dragen we bij aan de realisatie van de wereld die we voor ogen hebben.

2011: een mooi verhaal en we schreven deze samen. Hoe we denken, hoe we handelen, maar ook de liefde, zorg en het vertrouwen dat we elkaar geven en gunnen: ze gaan verder dan het moment alleen. Vandáág is die dag dat je keuzes je dag van morgen vormen en het verhaal van gisteren schrijven. Het vandaag van nu én straks vormt straks je verhaal van 2012 en samen die van onze omgeving en maatschappij. Onze acties en ideeën vormen samen het verhaal van onze generatie. Onthou!, wat jij doet, maakt het verschil.
En zeitgeist…, dat ben jij!

Bedankt voor jullie aandacht.

Seth Lievense

Reblogged from MeesterJos:

• 
• 

Ons leven heeft een bijzondere wending genomen; het is bijna niet meer herkenbaar ten opzichte van, pak ‘m beet, 5 jaar geleden… Hoe duurzame technologie ons vrijheid geeft:

Niet iedereen kan onze (nieuwe) levensstijl waarderen, de één vind ons overdreven, de ander negeert ons gewoon, en zo af en toe ontvangen we ook positieve reacties, vaak van mensen die op het punt staan zelf ook het roer een andere richting op te gooien dan aanvankelijk de bedoeling was.

Lees meer ... 1.120 more words

‘We zijn gered! Het akkoord is misschien niet optimaal, de weg voor de Grieken is lang en Noord-Europa moet flink in de buidel tasten, maar veel keuze hadden we niet. De druk is van de ketel en we kunnen er weer even tegenaan.’ Het algemene debat wijkt aldoor niet ver af van deze gedachtegang. Toch weten we dat we enkel tijd hebben gekocht. Sinds 2008 is er eigenlijk weinig veranderd en zijn problemen enkel geëscaleerd. Alhoewel, één constante lijken we van uit te kunnen gaan: de bank als winnaar. Keer op keer.

Hoe zijn we hier eigenlijk gekomen? Het begon al lange tijd geleden in de Verenigde Staten met het verstrekken van makkelijk toegankelijk krediet via de creditcards/leningen en gaf de economie daarmee een grote voorsprong ten opzichte van andere economieën. De rekening werd vervolgens niet betaald, maar opgevangen met nieuw makkelijk toegankelijk krediet in de vorm van hypotheken. De rotte appels werden gebundeld in pakketjes met andere schulden en kregen een triple-a kredietwaardigheid van de kredietbeoordelaars -de welbekende Collateral Debt Obligations (CDOs), verzekerd als Credit Default Swaps (CDS). De schulden konden met deze CDOs/CDSs worden geëxporteerd en de risico’s werden de problemen van internationale banken, (lokale) overheden en pensioenfondsen. De aflossingsproblemen in de VS werden zo ieders probleem, de waarde van dit triple-a bezit verdampte deels en de banken, lokale overheden en pensioenfondsen zaten in grootse schulden. Wederom werd nieuw krediet verleend, nu door de Centrale Banken of de overheid -welke vervolgens bij de Centrale Bank aankloppen. En zo zitten we nu bij -het door Goldman Sachs uitverkochte- Griekenland dat gisteren weer voor €130 miljard aan krediet werd voorzien van de Centrale Bank, het IMF en instituut Europa: ‘de trojka’. Ze hebben zich ondertussen gevormd tot de dominante spelers met Europa als speelveld.

Niets nieuws. Het verhaal kenmerkt zich echter in kredietverstrekking en de steeds dominantere rol die ze inneemt in de politiek. En hier wordt het interessant. Waar komen die astronomische bedragen eigenlijk vandaan? De BRIC-landen houden wijs gepaste afstand. De banken en vervolgens Centrale Banken -zei het via het IMF- hebben de rekening voor ons betaald. Maar waarmee?

Het geld voor de kredieten komt via Fractional Reserve Banking tot stand. Een begrip dat interessant eenvoudig uit te leggen is. Bij het storten van €10.000 op je rekening hoeft de bank voor slechts 3% garant te staan (solvabiliteitsratio) waarmee ze €9.700 vervolgens uit kan lenen. De lening van €9.700 van persoon B wordt bijv. gebruikt om een auto te kopen, waarna de autoverkoper de €9.700 als spaargeld stort. Wederom hoeft de bank voor slechts 3% van deze €9.700 garant te staan. Herhaal dit proces honderd maal en er is €317.958 in omloop. Minus de €10.000 is er €307.958 uit lucht gecreëerd. De bankt verkoopt de rotte appels vervolgens door, vangt rente over lucht en eigent toe bij faillissement. Mocht het echt fout gaan is de overheid of Centrale Bank er nog. En u raadt het misschien al, maar de Centrale Bank mag ongeveer hetzelfde trucje uitvoeren met de overheid als klant.

Wanneer je dit echter even laat bezinken blijkt waarom het vertrouwen in het monetaire spel van essentieel belang is. Het solvabiliteitsratio van de banken ligt ongeveer rond de tien procent. En zodra deze onder de drie procent komt, houdt het op. De euro als aanmaakpapier voor je open haard. En dat kan snel gaan.

Velen beschikken over net genoeg geld om hun rentes te betalen over dit fictieve geld. Aangezien het geen optie is om bezittingen af te schrijven vanwege het solvabiliteitsratio, wordt er meer krediet in het systeem gepompt om deze rentes te kunnen blijven betalen. De bedragen die middels krediet in het leven worden geroepen, zijn zo steeds groter en daarmee ook steeds prominenter zichtbaar. Welkom in de wereld van ons monetaire systeem: ons piramidespel.

Hoe interessant dit proces en haar economische implicaties ook zijn, terug naar de politiek waar het verregaande gevolgen heeft op de hedendaagse besluitvormingsprocessen.

De fictieve schulden worden hier namelijk reële bezuinigen. De maatschappij betaald de rekening van het piramidespel van de trojka. Het nieuwe geld geeft ons inflatie en maakt de prijzen duurder. Het maakt de rat race naar geld prominenter. Anderzijds bezuinigd de overheid. Uitkeringen verdwijnen, zorg en openbaar vervoer worden ingekort of duurder; stress, sociale onrust en overlevingsreflexen worden dominanter. Dit beperkt zich zeker niet tot Griekenland. Vergeet de ‘luie Grieken’ en de ‘arrogante Duitsers’: we’re all in this together. Wellicht was occupy nog niet eens zo’n gek idee.

De ‘redding van Griekenland’ door Europa stond centraal bij het steunplan afgelopen oktober. Vandaag tonen we met ‘Grieken gered, voor een tijdje’ -de voorpagina van het fd- al iets meer nuchterheid. Ik stel een andere kop voor. Ze reflecteert misschien beter het steunplan zelf en haar totstandkoming.

De voorbereiding van de wetgeving van de Europese Commissie gebeurt vaak door ‘expertgroepen’. Tweehonderd van de tweehonderdvijftig (76%) ‘experts’ komen direct uit de lobby van de financiële wereld: Deutsche Bank, Ernst & Young, Bank of America, Goldman Sachs, BNP Paribas, Dexia, etc. De wet gaat vervolgens naar de Europese Commissie. Bij topoverleg, zoals het steunplan in oktober, schuift de voorzitter van het International Institute of Finance (IIF), dhr. Ackermann, zelf aan bij de regeringsleiders. Het IIF is de enige wereldwijde organisatie voor financiële instellingen. Niet geheel zonder verbazing is dan ook tachtig procent van het geld in het steunplan naar financiële instellingen gegaan. Ook nu gaat het gros van het geld naar schuldenaflossing aan de financiële sector. Wellicht dat de volgende keer niet “Europa redt Griekenland” geldt als richtlijn voor de discours, maar we toekunnen naar “bank redt bank” -wat het eigenlijk al in 2008 had moeten zijn toen onze staat de banken overnam. Het zou een mooie kop zijn voor het FD bij een volgend steunplan.

“Landen zijn de gijzelaar geworden van hun banken” zoals Joris Luyendijk in de NRC•Next van negentien januari al opmerkte, “nog even en het westen kent geen land meer met een paar banken, maar een paar banken met een land.” Het monetaire systeem en zo ons geld lijken wel het geloof van onze tijdsgeest. We zullen af moeten van het idee van geld als ruilmiddel naar geld als veroorzaker van ongelijkheid en sterk gecentraliseerde macht.

Het kan anders. De bezuinigingen op fictieve schulden weerhouden ons van het bouwen van een stabiele economie. Investeringen in duurzame technologie geven ons zelfredzaamheid en economische democratie. De energiemarkt is daar een goed voorbeeld van. Waar Griekenland afhankelijk is van dure leningen voor olie, kan IJsland het IMF de deur wijzen met volledig duurzame energie en zo haar democratie waarborgen. In Duitsland is duurzame energie een van de grootste industriële sectoren van het land. Meer dan 20% van de energie is duurzaam. Meer dan de helft van de zonne-energie opgewekt is niet in het bezit van bedrijven, maar van individuen. In Engeland is zojuist ‘swerelds grootste windmolenpark op zee gebouwd. En in Nederland? In Nederland bouwen we kolen- en gascentrales: eens een gidsland, stappen we nu terug in de tijd. Het wordt tijd om voor de toekomst te kiezen en voorbij de monetaire gijzeling van onze economie en democratie.

Seth Lievense

UPDATE Vrijdag 9 maart 2012: Voorpagina Financieel Dagblad, ‘Banken redden Griekenland’

(Persoonlijk ken ik Jos als coördinator Noord-Nederland voor de Zeitgeist Beweging. Met al dat je doet, keep up the good work!)

(voor volledig formaat, klikt u op de foto)

NRC•Next, 8 december 2011. Op dit artikel rust auteursrecht van NRC•Next en Stéphane Alonso/Thalia Verkade. In het kader van algemeen belang hoop ik deze hier te mogen delen met u. Indien verzocht door auteursrechthebbende zal ik dit artikel per direct intrekken.

Belangrijk is te realiseren dat de sociaal-economische indeling van onze maatschappij zelf onderhevig is aan de spelregels van het monetaire systeem.

Schuld is een product van ons monetaire systeem dat rust op geld. Een uitvinding die goed werkzaam kan zijn en ons de waarde van producten kan tonen in een schaarse wereld. Geld is sinds o.a. de loskoppeling van goud nochtans een product van vertrouwen geworden en op zichzelf waardeloos. Het gros van ons geld (95%) wordt gedrukt door private instellingen, banken. De waarde van dit geld wordt gelegitimeerd met de erkenning hiervan door de Centrale Banken en de monetaire spelregels die hierbij komen kijken. Deze Centrale Banken ontbreekt trouwens enige democratische invloed. Noch parlement, noch overheid hebben een stem in het besluitvormingsproces.

Fractional Reserve Banking beschrijft dit proces van geld maken. Stel je hebt €10.000 euro gespaard en zet deze op de bank. De bank hoeft slechts voor 3% garant te staan voor haar uitstaande schulden. Dit betekent dat ze €9.700 euro van je gespaarde geld vervolgens uit kunnen lenen. Je buurman komt voor zijn nieuwe auto 9.700 euro tekort en gaat hiervoor een lening aan bij de bank. Vervolgens zet de autohandelaar deze €9.700 euro op zijn spaarrekening voor zijn oude dag. Slechts 3% van deze€ 9.700, €291, zal de bank achter hoeven houden, de rest kan ze uitlenen.  De overige €9.409 zal wederom uitgeleend worden. De economie bloeit en er is geld genoeg voor investeringen!
Na honderd maal uitlenen is er echter €317.958,02 euro in omloop. Haal daar de oorspronkelijke 10.000 vanaf en €307.958,02 euro is gecreëerd.

Banken kunnen via Fractional Reserve Banking zo een veelvoud aan geld creëren met het uitschrijven van nieuwe leningen. Geautomatiseerd en zonder inspanning ontstaat er geld uit lucht. Dit zorgt voor inflatie, het minder waard worden van geld, en is zo een belasting op ons gezamenlijk geldbezit. Je zult meer moeten werken voor dezelfde welvaart. Tenzij je genoeg geld op de bank het om deze inflatie te vereffenen, zal je er op achteruit gaan/niet gelijk op vooruit gaan.

De bank vraagt echter ook rente over het bedrag dat ze uitschrijft. Voor het terugbetalen van deze rente zal geld uit de bestaande geldcirculatie gehaald moeten worden. Dit moet ergens vandaan komen en meer leningen zullen aangegaan moeten worden of iemand anders verliest de stoelendans. Schuld door rente, vereist meer schuld en creëert meer rente. Dit is een exponentiële ontwikkeling die geen stand kan houden: een piramidespel. Een piramidespel waarbij enerzijds rente over schuld of anderzijds rente over geldbezit eveneens een ingebouwde vorm van ongelijkheid in het geldsysteem is. We zullen af moeten van het idee van ons geld als ruilmiddel, naar geld als veroorzaker van ongelijkheid en daarmee macht.

‘Ergens is het goed dat mensen het geldsysteem niet begrijpen.
Zou dat namelijk wel het geval zijn, zouden we morgenvroeg al een revolutie zien.’
-Henry Ford

(geen ondertiteling? open de video op youtube en selecteer deze rechtsonder)

Na het verschijnen van het artikel ‘Wie kritisch kijkt, ziet dat het beter kan.’ in Het Parool van 16 oktober waarin staat dat De Zeitgeist Beweging voor een maatschappij zonder geld staat, kreeg ik onderstaande reactie. Zonder beredenering komt ‘het afschaffen van geld’ inderdaad ‘naïef’ over. In een interview en krantenartikel kan je niet altijd alles even goed belichten. Geheel begrijpelijk en bij deze alsnog.

“Ik ben helemaal voor een fundamentele verandering maar het idee dat het afschaffen van geld e.e.a. kan oplossen is naïef. Geld is slechts een ruilmiddel kan zelf nooit de veroorzaker zijn van de ongelijkheid in de wereld. Het gaat om wie (direct of indirect) de grond in handen heeft. Iedereen kan werken als hij/zij toegang krijgt tot grond!”

Het doel is in zijn geheel niet het afschaffen van geld. Het is een gevolg van een veel bredere visie die uiteindelijk geld overbodig zal maken. Geld is een uitdrukking van schaarste en hoe schaarser iets is of hoe meer arbeid iets kost, hoe meer geldwaarde het heeft. In de negentiende eeuw, een eeuw waarin reële schaarste was, gaf geld zo een goede uitdrukking van de reële waarde aan. Nu echter hebben we de technologische kennis en automatisering die ons -op duurzame wijze met de draagcapaciteit van de aarde- overvloed kan geven. Neem bijvoorbeeld groene stroom of verticale landbouw.

De overstap in de 19e eeuw van handenarbeid naar machinale arbeid liet velen werkloos en concentreerde welvaart. Politieke ideologieën ontstonden vervolgens om het schaarstevraagstuk te beantwoorden. Deze ontwikkelingen gaven ruimte aan de dienstensector om zich te ontwikkelen. Technologie brengt ons nu echter op het punt waarop deze dienstensector zelf ook geautomatiseerd kan worden. De werkloosheid die over de hele wereld sterk stijgt is dan ook het gevolg hiervan; technologische werkloosheid. De banen komen niet meer terug.

Waar de vooruitgang vanuit de wetenschap middels technologische ontwikkelingen en automatisering ons overvloed kan bieden en ons allen toe behoort te komen, wordt deze echter kunstmatig schaars gehouden en komen de voordelen van onze vooruitgang een zeer kleine groep toe. Ook monetair, neem het voedseltekort: zowel de World Food Organisation (WFP) als de United Nations Food and Agriculture Organization (FAO, Verenigde Naties) bevestigen dat er geen tekort is aan voedsel, zelfs een overvloed om ons allen te voeden. Beide erkennen eveneens dat er geen onoverbrugbare logistieke problemen zijn.
Waarom sterven er dan echter zoveel mensen aan hongersnood? Het antwoord zit hem in ons geldsysteem. De armen beschikken niet over het schaarstemiddel geld om tot de goederen in overvloed te komen. Armoede zegt daarmee iets over geldtekorten, geen reële tekorten. Het zegt iets over je capaciteit goederen aan het systeem te onttrekken.

Daar waar overvloed aanwezig is, vervalt de noodzaak van geld. Tenminste, zolang deze ook geautomatiseerd tot stand is gekomen en de arbeidskosten komen te vervallen. Vrijwel al onze materiële goederen zijn geautomatiseerd tot stand gekomen of kunnen geautomatiseerd worden. De vrijheid van handenarbeid evenals arbeid in de dienstensector geeft ruimte voor een nieuw tijdperk. Een tijdperk waar geld inderdaad overbodig zal zijn. Met technologie komt eveneens de mogelijkheid tot decentralisatie. De nieuwe vraag wordt nu hoe we onze productie -zoveel mogelijk lokaal- aanpassen aan de draagcapaciteit van onze omgeving. En in een wereld waarbij duurzaamheid en niet consumptie het succes bepaalt, is er veel mogelijk.

/
Wat betreft geld als ruilmiddel tegenover geld als veroorzaker van ongelijkheid:
Zoals we geld traditioneel kennen, functioneert het inderdaad goed als ruilmiddel. Echter; naast het loslaten van de goudstandaard, hebben Fractional Reserve Banking en het rente-principe deze perceptie verouderd en zal men zich bewust moeten worden van de hedendaagse monetaire spelregels en zijn gevolgen voor de maatschappij.

Fractional Reserve Banking geeft private banken (ABN, Fortis, …) de mogelijkheid zelf geld te creëren. Wanneer je een lening van 10.000 neemt bij de bank, komt dat niet ergens vandaan maar wordt dit ter plekke gecreëerd. Geautomatiseerd en zonder inspanning van het bankpersoneel ontstaat er geld uit lucht. Dit zorgt voor inflatie, het minder waard worden van geld, en is zo een belasting op ons gezamenlijk geldbezit. Je zult meer moeten werken voor dezelfde welvaart. Tenzij je genoeg geld op de bank hebt om deze inflatie te vereffenen, zal je er op achter uit gaan. Ongelijkheid zit zo ingebouwd in het geldsysteem.

Vervolgens zal voor het terugbetalen van de rente geld uit de al bestaande geldcirculatie gehaald moeten worden. Dit moet ergens vandaan komen en meer leningen zullen aangegaan moeten worden of iemand verliest de stoelendans. Schuld door rente, vereist meer schuld en creëert meer rente. Dit is een exponentiële ontwikkeling die geen stand kan houden: een piramidespel. Een piramidespel waarbij enerzijds rente over schuld of anderzijds rente over geldbezit eveneens een ingebouwde vorm van ongelijkheid in het geldsysteem is.

We jagen met zijn allen het schaarstegoed geld na. Het middel dat slechts enkelen van ons de toegang tot de overvloed verschaft. We offeren er zelfs acht uur van onze dag voor op. Als snel moet je toch de vraag bekruipen: ‘Hoe vrij ben ik eigenlijk?’.

De mogelijkheden in decentralisatie van technologie bieden ons de weg naar duurzaamheid en individuele vrijheid. Een wereld waar men vrij is zijn ambities en passies na te leven. Een maatschappij die ruimte biedt voor een zorgzame omgang met elkaar en ons verlost van de individuele rat race naar het geld. Ik vraag me hiermee af of u zich liberaal of solidair voelt bij deze toekomstvisie.

We zitten dan ook gevangen in een wereld vol valse tegenstellingen. Tegenstellingen waarin steeds minder mensen de oplossing zien. In eerste instantie krijgt deze onvrede vorm in populistische partijen, maar een fundamentelere maatschappijkritiek krijgt steeds vaker zijn stem. Het is de stem van een generatie die zichzelf via internet heeft onderwezen en gevonden en elkaar vindt in bewegingen als Ron Paul, Anonymous, De Zeitgeist Beweging en sinds kort de Occupy Beweging. Ze kenmerken zich in een a-politieke houding – en voorbij links of rechts- in de zoektocht naar oplossingen en organiseren zich op niet-hiërarchische wijze. De boodschap is er vooral een van bewustwording middels de oproep tot verdieping.

Het is een fundamentele boodschap die zijn gehoor niet vindt in het een keer in de vier jaar stemmen. We stemmen immers voor een overheid wiens macht ligt in de verdeelsleutel van fictieve schaarste. We stemmen voor een overheid onderhevig aan de monetaire regels middels schuld. We stemmen voor een overheid gevangen in de economische regels van groei met de rat race naar schuldenaflossing.
Onze stem geeft vorm aan een wereld van fictieve schulden en reële bezuinigingen. Een wereld waarin -om maar een voorbeeld te noemen- de lobby van elitaire stroomvoorzieningen (olie, gas, kolen, kern) de stem van de wetenschap en het volk naast zich neer kan leggen en ons zodoende van onze vrijheid onthoudt.

Samengevat leven we in een wereld waar geld boven menselijkheid is komen te staan. De overheid, onderhevig aan de monetair-economische spelregels, speelt dit spel onwetend of apathisch mee en verliest langzaam het vertrouwen van het volk. En met goede reden, want we kunnen ons zeer terecht afvragen hoe democratisch onze democratie nog is. Waar de monetaire en politieke instituten kenmerkend zijn voor een verouderde sociale structuur, zullen technologie en zijn decentralisatie kenmerkend zijn voor het geven van de antwoorden voor de dag van morgen. Internet zal het platform voor de komende revolutie zijn, die de drukpers was voor de wetenschappelijke revolutie, de voorloper van onze industriële revolutie.

Seth Lievense

UPDATE 24NOV2011: In mijn reactie was de meegestuurde link me ontgaan. Hierdoor ben ik niet ingegaan op het vraagstuk van de schaarste wat betreft grond/ruimte. Excusé! Zie onderstaande reacties voor verdere ontwikkelingen.